TARAS SZEWCZENKO WYBÓR POEZJI UKRAINA

Opis

Taras Szewczenko żył czterdzieści siedem lat, z czego 24 lata pozbawiony był wszelkich praw obywatelskich jako chłop pańszczyźniany, 10 lat był na zesłaniu, pozbawiony możliwości pisania, 3,5 roku przeżył pod nadzorem carskiej policji. Tylko przez 9 lat był całkowicie wolnym człowiekiem. Uważany jest za najwybitniejszego ukraińskiego poetę, tego, który stworzył ukraiński język literacki. Taras Hryhorowycz Szewczenko urodził się 9 marca 1814 we wsi Moryńce w guberni kijowskiej w rodzinie pańszczyźnianego chłopa. Wieś należała do zrusyfikowanego Niemca, Wasilija Engelhardta. Taras wcześnie stracił rodziców, uczęszczał do cerkiewnej szkoły, skąd uciekł na naukę do pisarza ikon, od dzieciństwa próbował rysować i bardzo pragnął uczyć się malarstwa. Jednak i tu długo nie wytrzymał. Jako 13-latek wrócił do rodzinnej wioski i został gromadzkim pastuchem. Ten okres życia na zawsze pozostawił ślad w jego wyobraźni - to właśnie wtedy miał okazję spotykać ukraińskich wędrownych kobziarzy, bandurzystów i lirników, którzy śpiewali pieśni o przeszłości Ukrainy, o walkach z Tatarami i Polakami, o Sahajdacznym, Chmielnickim, Goncie i Żeleźniaku. Te spotkania ukształtowały u Tarasa obraz ojczyzny. To właśnie w tym okresie powstał wiersz "Do Polaków" zaczynający się od słów "Kiedyśmy byli Kozakami/ I nic o unii nie słyszeli,/ Na wolnych stepach, wolni sami,/ Brataliśmy się z Polakami/ I żyli sobie najweselej!". W ostatniej zwrotce wiersza Szewczenko pisze: "I tak, Polaku, druhu, bracie,/ Zachłanni księża i magnaci/ Nas poróżnili, rozdzielili,/ A my wciąż zgodnie byśmy żyli./ Podajże rękę Kozakowi/ I serce swe do niego przychyl, I razem w imię Chrystusowe/ Odnowimy nasz raj".