Portrety wzajemne - Stanisław Ignacy Witkacy, Józef Głogowski - książka historyczna wyd. 1998

Opis

„Portrety wzajemne” Stanisława Ignacego Witkacego to niezwykła, wielowarstwowa książka, w której artysta, filozof i prowokator zarazem odsłania kulisy swojej twórczości portretowej, a jednocześnie tworzy autoironiczny komentarz do własnej osobowości i środowiska artystycznego. Witkacy opisuje relacje z modelami, proces powstawania portretów oraz zasady swojej słynnej Firmy Portretowej, w której każde dzieło powstawało według ściśle określonych typów i reguł. Tekst jest pełen humoru, złośliwych obserwacji, błyskotliwych dygresji i filozoficznych refleksji, dzięki czemu staje się nie tylko zapisem artystycznej praktyki, lecz także portretem epoki — jej obyczajów, lęków, ekscentryczności i intelektualnych sporów. „Portrety wzajemne” ukazują Witkacego jako twórcę świadomego własnego mitu, który z równą pasją maluje, analizuje i demaskuje zarówno innych, jak i samego siebie. To książka o sztuce, relacjach i nieustannym poszukiwaniu autentyczności w świecie pełnym masek.